Zou het dan toch lukken??????

We hadden nog ergens het mailadres van het kindertehuis van Bo liggen. Geen idee of het nog actueel was, maar hé, proberen kan geen kwaad. Dus we stuurden een mailtje vol dankbaarheid en hoop, met de vraag of we langs mogen komen. Nu maar duimen dat ze ons niet meteen als spam zien!

Ondertussen blijkt Bo zelf door te googlen, contact gelegd met een Chinese organisatie die bezoeken aan kindertehuizen kan regelen, compleet met tolk. Heel handig, want Google Translate… werkt daar natuurlijk niet dus chaos gegarandeerd. Bo regelt zelf alle contacten met de organisatie en gebruikt alleen haar chinese naam in de mailwisseling. Bijzonder en om te zien hoe ze hier mee bezig is en bijzonder knap hoe ze dit weer voor elkaar krijgt.
Nog steeds geen antwoord van het kindertehuis, maar wel van de reisorganisatie. Spannend! Is het betrouwbaar? Na wat googelen en reviews lezen durven we het aan.
De komende periode wordt een drukke mix van heen en weer mailen en het opzoeken en verzamelen van allerlei documenten. We moeten gaan spitten in de adoptiepapieren en een kopie van het adoptiepaspoort opsturen. Wie had ooit gedacht dat dat documentje voor 1 dag met onze eerste foto van ons drietjes (Kees, Karin en Bo) ooit zo belangrijk zou worden? Gelukkig heb ik ‘m gevonden – en dat vind ik weer knap van mijzelf.
Volgens het regelorganisatie wordt allemaal wel kort dag om alles rond te krijgen. Ze willen ons reisschema, hotelovernachtingen, onze beroepen en bewijs daarvan (een foto van ons visitekaartje en toegangspas van het werk volstond gelukkig). Maar als alles meezit, krijgen we toestemming om ook de binnenkant van het kindertehuis te bekijken. Fingers crossed!