De laatste loodjes weeg hetzwaarst (letterlijk...)

De laatste loodjes (wegen het zwaarst… letterlijk)

De afgelopen week stonden volledig in het teken van de laatste loodjes. En die loodjes bleken verrassend zwaar. De laatste werk- en stagedagen zijn afgevinkt, de huizenoppas en hondenoppas (jullie zijn schatten) zijn geregeld en het huis oogt ineens verdacht leeg. De mandjes die normaal door het huis slingeren zijn leeg… de koffers daarentegen puilen uit. En ja hoor: er mogen officieel nog kilo’s bij. Altijd fijn om te weten dat je nog ruimte hebt voor souvenirs, stress en last-minute “oh-ja-dat-moet-ook-nog-mee”.

Alsof dat nog niet genoeg was, besloten we ook nog even snel wat on/misbare klusjes te doen. Gewoon, tussendoor. Een plafonnetje en een muurtje stuccen bijvoorbeeld. Klein klusje, toch? We waren alleen even vergeten hoeveel pofstof dat oplevert. Resultaat: een witte kerst, maar dan binnenshuis.

Alle wasjes zijn gedraaid en — heel belangrijk — het geld is gestreken. Ja, letterlijk. Vorig jaar kregen we bij ons feestje een bijdrage voor de reis (rijst … voor een hapje in China). Sommigen hadden er prachtige vlinderkunstwerkjes van gemaakt. Alleen… na een jaar zaten die vouwen er zó strak in dat tellen meer op origami leek. Dus: strijkbout erop. Praktisch, efficiënt en hopelijk geen brandlucht. (pecunia non olet toch?)

Verder legden we nog een extra zoom in een broek die per se mee moest, al werkte de naaimachine daar niet echt aan mee. Gevolg: op zoek naar de andere naaimachine. Want ja, die hebben we natuurlijk. Ook nog even geklooi met de cijfercodes van de koffers (wie had die ook alweer veranderd?) en toen… waren we er echt klaar voor. Denken we.

Morgenavond vliegen we en landen we op 1e kerstdag in Beijing. Kerst in China — dat belooft wat. Het volgende verhaaltje schrijven we vanuit China… tenminste, als we de site kunnen openen daar. Dat blijft altijd even spannend.

Wordt vervolgd 🇨🇳✈️