We zijn geland.

Ja, we zijn er!

De vlucht is goed gegaan. Het is wel een soort mindfuck met je biologische klok, omdat je in de nacht vliegt, bijna niet slaapt en dan midden op de dag uitstapt in een zonovergoten, beetje frisjes Beijing. En over mindfuck gesproken.... Toen we waren geland, moesten we aangeven waarvoor we op reis waren. En die immigration meneer ook.... "waarom spreken die Chinese dametjes niet Chinees? "en "wat is dan je Chinese naam en waarom heb je een Nederlands paspoort?" Uh ja dat was ff een zweet momentje, omdat de meneer van immigration beperkt engels sprak en de meiden geen chinees. En die arme Kees een uitbrander kreeg omdat ie wilde helpen en niet achter de gele lijn bleef staan.....tja regeltjes, stempels, papieren, formulieren... we raken er gelukkig niet aan gewend.

We  hadden een pick-up van het hotel  bij de luchthaven, wel fijn na een kort nachtje. Wat minder was, was dat onze chauffeur de kachel op een tropisch standje had staan en dat gaf wel even een knikkebollen en stieknekken.  In het hotel een powernapje gedaan en de stad in op zoek naar dumplings.  Qin en Bo worden steevast in het Chinees aangesproken  maar begrijpen niet wat er gevraagd wordt, wat de Chinezen weer niet begrijpen waarom die Chinese meiden geen Chinees spreken. Kees houdt het eenvoudig die zegt gewoon gracias... hilarisch. We komen er wel.

We hebben heerlijk  inkopen kunnen doen  voor zachte prijsjes (tja toch echte nederlanders) en "gesmikkeld" van de dumplings, spareribs, rijst en noedels.

In het restaurant heeft de bediening ons nog uitgelachen, omdat we de saus voor de noedels op ons bordje deden en niet door hele kom noedels...ach ja we moeten nog veel leren de komende 14 dagen