Rust, rommel en antiek van gisteren

Vandaag deden we iets wat op vakantie eigenlijk verboden zou moeten zijn: uitslapen. En niet zomaar een beetje, maar echt twee uur langer snoezen . Dat had vast niets te maken met het feit dat ik gisteren bij het diner een fles wijn ontdekte en die meteen als sidedish bij het avondprogramma heb geserveerd. Het betrof de “Great Wall Cabernet” – verrassend drinkbaar, zeker als je uitzicht hebt op… géén muur, maar wel op een hotelgordijn.

Het plan voor vandaag: rustig aan. Dus wat aanrommelen op de kamer, koffers herorganiseren (hoe kan het dat alles gisteren nog paste?) en wasjes draaien. Luxe hoor: wasmachines en drogers in het hotel. Vakantie 2.0.

Later op de dag op naar de Panjiayuan Antiekmarkt. Antiek op z’n Chinees, oftewel: nieuw spul dat er oud uitziet en oud spul dat er nieuw uitziet. Maar juist dát maakt het zo leuk. Het is eigenlijk één grote vlooienmarkt met een fantasierijke uitleg.

Qin wilde graag wat souvenirtjes scoren voor haar stageklas en bij de eerste kraam was het al raak. De verkoopster verzekerde haar bloedserieus dat het om een “real ancient” item ging. Uiteraard. De vraagprijs: omgerekend 80 euro. Qin, die licht allergisch is voor onderhandelen, keek alsof ze zojuist gevraagd werd om een speech te houden in het Chinees.

Kees nam het stokje over en zei met stalen gezicht: “8 euro.”

De verkoopster: “Oké.”

Qin: 😳

Kees: 😑

“Als ze zó snel akkoord zijn, dan was 8 euro blijkbaar nog steeds te veel.” Maar goed, geen megabedrag, iedereen tevreden en weer een levensles rijker.

We struinden verder, kochten wat prullaria, dronken thee, koffie en – hoogtepunt – eindelijk een chocomelk. We twijfelden nog bij een leuk beeldje, maar dat bleek ongeveer even zwaar als een klein kind. Die mocht in China blijven.

Aan het eind van de middag gingen we terug naar het hotel en maakten plannen voor de rest van de week.

Op de agenda:

Universal Studios Beijing 🎢

Nog een keer shoppen

En… de Great Wall?

Maar eerlijk is eerlijk: de muur betekent een hele dag reizen en ook een stevig prijskaartje. Met pas drie volle reisdagen achter de rug hadden we even geen zin meer in “iconisch vermoeiend”. Pluspunt: die muur staat er al een tijdje. En hij loopt niet weg. Iconische foto’s genoeg op internet.

Dus: Great Wall eruit, Lama Tempel erin. Toch cultureel, maar beter bereikbaar en minder uitputtend. Win-win.

’s Middags op de kamer werkte ik de blog van gisteren bij (ja, ik liep achter) terwijl de meiden de Wii aansloten op de hotel-tv. We vermoeden dat het hele hotel kon meegenieten. Sorry daarvoor.

’s Avonds gingen we Peking eend eten en terug op de kamer maakten we de laatste slokken Great Wall Cabernet soldaat. Daarna ook nog braaf de blog van vandaag bijgewerkt, nog een wasje gedraaid en een beker great wall omgekiept tegen de witte muur van de hotelkamer ….

Conclusie van de dag: weinig kilometers, veel plezier, lichte kater (van de wijn én van het onderhandelen) en weer een mooie China-dag in de pocket.