Karma en drie gaten in mijn jas

De nacht was op onze kamer wat onrustig. Kees had de airco namelijk op standje stevig verwarmen gezet in plaats van koelen. In China is het altijd weer gokken met die mysterieuze tekentjes op afstandsbedieningen. Resultaat: we rolden vanmorgen ons bed uit als twee gaar gestoomde kadetjes. 

Omdat we voor vandaag hadden besloten niet weer een hele dag reizen, kozen we voor iets cultureels dichter bij huis: een bezoek aan de Lama Tempel. 

Het stukje lopen naar de metro is altijd al een uitje op zich, want mensen kijken in China blijft leuk. De mode hier kent geen schaamte. Mutsen met oortjes, Hello Kitty-tassen, en zelfs de mannen doen vrolijk mee met pluizige groene oorwarmers en drakenmutsen.

Onze eigen man deed ondertussen vooral een zeehond na. Het hardnekkige hoestje van Kees heeft zich namelijk ontpopt tot een volwaardige griepje, compleet met koorts. Maar dapper als hij is – en gewapend met een paar paracetamol achter de kiezen – ging hij gewoon mee op pad met de dames.

In de metro was het druk en iedereen stapte bij hetzelfde station uit. Oei… dat belooft lange rijen bij de zoveelste securitycheck. Maar wonder boven wonder: we konden doorlopen en onze kaartjes hadden we al online gekocht.

De Lama Tempel is een oude Tibetaanse boeddhistische tempel uit 1694, met meerdere binnenplaatsen en gebouwen. Ondanks de drukte hing er een verrassende serene rust. Bij binnenkomst kregen we – net als alle andere bezoekers – een bosje wierookstokjes. Op de binnenplaats stonden  vuurpotten waarin je de stokjes kon aansteken. Overal zagen we mensen met de stokjes tussen twee handen zachtjes bidden.

De wierook zou negatieve energie verdrijven en de spirituele sfeer verhogen. Wij grepen deze kans natuurlijk met beide handen aan en spraken – in plaats van gebeden – onze dankbaarheid en nieuwjaarswensen uit. Het leverde een prachtig plaatje op: zwevende rook, zonlicht, rust… en drie brandgaten in mijn jas door een verdwaald wierookstokje. Gvd gvd !!!!. Weg serene rust. Weg positieve energie. K.......karma.

We bekeken de verschillende Boeddhabeelden: die van het verleden, het heden en de toekomst. Voor elk beeld lagen offergaven van fruit, netjes neergelegd door een monnik. Had ik dat geweten, dan had ik die drie kilo tomaten wel meegenomen, waren we dan goed van af gekomen en  kan altijd wat extra karma gebruiken. 

Er stonden Tibetaanse gebedsmolens en in de laatste hal bevond zich een indrukwekkend verguld Boeddhabeeld van maar liefst 18 meter hoog. 

Na de tempel liepen we de hutong in die er tegenover ligt. Met het zachte winterzonnetje was het perfect wandelweer. We lunchten in een leuk, authentiek tentje en snackten onderweg vrolijk verder met vlinder-boterkoekjes en matcha- en jasmijn-softijs. Gelukkig zetten we hier dagelijks flink wat stappen, anders zouden die snack-calorieën zich wel heel erg als vakantie- souvenirs meetellen.

Het eten hier is heerlijk, spotgoedkoop en overal ruik je de hele dag door fantastische geuren. 

Toen we even stil stonden om te kijken welke metro we terug moesten nemen, werden we ineens vanaf de overkant toegeroepen door een Chinese man. Eerst verstonden we het niet, maar toen bleek hij enthousiast “goedendag” en “tot ziens” te roepen. We zwaaiden en riepen vrolijk terug. Zó leuk.

Voor 16 yuan (ongeveer €1,80 voor vier kaartjes) zaten we weer in de metro richting hotel. De paracetamol van Kees begon langzaam uit te werken, dus hij dook meteen zijn bed in. De meiden speelden nog een spelletje op de Nintendo Switch en ik tikte deze blog verder af.

Morgen gaan we naar Universal Studios. Vroeg. Héél vroeg.